[x] ปิดหน้าต่างนี้
 
 

 

สนทนากับนางฟ้า

                วิญญาณของผมยิ่งงงไปใหญ่เลย กับการตอบคำถามแรก

                มันเป็นไปได้อย่างไร หรือว่าเราตายแล้ว เคยได้ยินคนเขาบอกว่าสวรรค์มันอยู่บนฟ้า แล้วเมืองนรกมันอยู่ใต้ดินนี่นา นี่เราเดินทางมาไม่มีตอนไหนขึ้นไปบนฟ้านี่

                ผมคิดทบทวนที่ผ่านมาหยก ๆ ก็ผ่านเมืองที่มีคนรูปร่างดำมอมแมมพูดกันไม่รู้เรื่อง แล้วก็มาขอน้ำดื่มที่เมืองคนอ้วนๆ ที่ช่วยกันรดน้ำต้นไม้ที่ผ่านมา แล้วก็มาถึงเมืองนี้

                มันไม่ได้อยู่บนฟ้าดอก เมืองสวรรค์หรือเมืองนรกน่ะ มันอยู่ที่เมืองเดียวกับเมืองมนุษย์นั่นแหละ แต่มันเป็นคนละภพ คนละภูมิ คนละมิติ บางครั้งก็มองเห็นกันแต่ไม่สามารถพูดกันรู้เรื่อง

                เธอส่งกระแสจิตมาตอบคำถามวิญญาณผม เหมือนรู้หมดว่า ผมคิดอะไร วิญญาณผมตกใจกลัวและสั่นมาก ที่เธอล่วงรู้ความในใจของผม จึงละล่ำละลัก ถามโดยส่งกระแสจิตต่อไปว่า

                แล้ว...แล้ว...แล้วผมเข้ามาที่นี่ได้อย่างไร ขอรับ

                พญามัจจุราชพาเจ้ามา มาตามทางเลือกของเจ้า ตามปกติแล้ว เจ้าต้องไปตรวจบัญชีชะตากรรมของเจ้าซะก่อน จึงจะได้มาที่นี่

                พญามัจจุราช พญามัจจุราชพาผมมา อนิจจา” วิญญาณผมคร่ำครวญอยากร้องไห้ เพราะพึ่งรู้ว่าผู้นำทางที่พาผมมานั้นเป็นใคร

                ถ้าอย่างนั้น ผมก็ตายแล้วสิขอรับ ถ้าที่นี่คือสวรรค์ท่านก็คือนางฟ้า เทวดาสิขอรับ” วิญญาณของผมอุทานออกมาแทบไม่เป็นศัพท์

                ใช่แล้วเข้าใจถูกต้อง” เธอตอบ

                ยังหรอก ต้องไปค้นดูบัญชีชะตากรรมก่อน ตอนนี้ยังไม่ตาย เจ้าอยากรู้เรื่องอะไรบ้างถามมา” เธอตอบพอให้วิญญาณของผมใจชื้นขึ้นมาบ้าง

                ผมพูดคำราชาศัพท์ไม่เป็น ท่านเป็นผู้อยู่เบื้องบนเกรงว่าจะไม่บังควรขอรับ

                ไม่เป็นไร เราไม่ถือ ว่ามาได้เลย” เธอช่างมีน้ำใจงามให้วิญญาณผม ได้ซักถามข้อสงสัยและความเป็นไปต่างๆ วิญญาณของผมจ้องหน้าพินิจพิจารณาเธออย่างถนัดตา คิ้วโก่งดำคมเส้นเล็กเรียวโดยไม่ต้องเขียน ขนตางอนดำระยับ นัยน์ตาเป็นเงาวาวใบหน้ารูปไข่ไร้ริ้วรอยสิวฝ้าจุดด่างดำ และรอยเหี่ยวย่นใด ๆ จมูกโด่งคมโดยไม่ได้เสริมแต่ง ริมฝีปากเป็นสีชมพูระเรื่อ ปราศจากเครื่องสำอางแต่งเติมหรือเมคอัพใดๆเลย ผิวพรรณสวยเป็นสีชมพูอ่อนๆ ปทุมถันอวบอัดรัดเข้ากับรูปทรง แสงสีทองอมแสดสลัวๆ น่าสัมผัสกายเธอยิ่งนัก

                อย่ามีจิตคิดเป็นอกุศลเช่นนั้น กายที่ท่านเห็นอยู่นี้เป็นกายทิพย์ อันละเอียดอ่อน มันสัมผัสไม่ได้หรอก ไม่เหมือนกายหยาบอย่างเจ้า

                เธอส่งกระแสจิตมาเตือนสติวิญญาณของผม อย่างรู้ทันว่าคิดอะไรอยู่ วิญญาณของผมรีบหลบสายตาลงต่ำ กลับมาพิจารณารูปร่างของตัวเองในขณะนั้น ตัวเล็กเท่าเด็กสามขวบ แขนขาดำมอมแมม เหมือนเด็กขาดสารอาหารเนื้อตัวสกปรกมาก ใส่กางเกงขาก๊วยไม่สวมเสื้อน่าสมเพชเวทนายิ่งนัก

                กระผมหิวกระหายน้ำเหลือเกิน ขอรับ เมืองนี้เขามีน้ำดื่มขายมั๊ย” วิญญาณผมเปลี่ยนเรื่องถาม หลังจากนั่งพับเพียบอยู่ตั้งนาน เธอไม่ยกน้ำมาให้ดื่ม

                ในเมืองนี้เขาไม่ได้ใช้เงินกันหรอก อยากกินอะไรก็ได้ กินโดยไม่ต้องซื้อต้องหา เขาเรียกว่าอิ่มทิพย์ อยากกินอะไรนึกเอา เดี๋ยวก็อิ่มเอง

                วิญญาณของผมงงมาก ที่ได้ยินคำตอบอย่างนี้ กายทิพย์แล้วก็อิ่มทิพย์ มันเป็นไปได้ยังไง อิ่มทิพย์ อยากกินอะไรนึกเอา เรากระหายน้ำนี่นา ลอกนึกซิว่ามันจะอิ่มมั้ย วิญญาณของผมนึกถึงน้ำ ตามคำบอกเล่าของเธอ ไม่เห็นอิ่มเลย หิวกระหายและคอแห้งตามเคย

                แล้วกระผมหิวกระหายน้ำนึกถึงน้ำ ทำไมมันไม่อิ่มเล่าขอรับ

                พยายามนึกอีกทีซิ นึกอีกที” เธอตอบอย่างมั่นใจ

                วิญญาณของผมนึกถึงน้ำเปล่าทีไร ก็ไม่อิ่มสักที นึกตั้งสองสามครั้ง เลยเลี่ยงไปเป็นนึกถึงน้ำอัดลมแทน ไม่ว่าจะเป็นน้ำโค้ก เป๊ปซี่ สไปรท์ น้ำส้ม อิ่มจริงๆ อย่างไม่น่าเชื่อ อิ่มเหมือนเราดื่มโค้กทางปากในเมืองมนุษย์เรานี่เอง เต็มท้อง รสชาติของโค้กเป็นอย่างไรก็เหมือนกัน วิญญาณผมอิ่มซะจนพุงกาง ดื่มให้สมอยากเพราะหิวกระหายมาก

                เป็นอย่างไรบ้าง อิ่มหรือยัง” เธอถามอีก

                ค่อยยังชั่วแล้วขอรับ แต่ไม่ใช่น้ำเปล่าเป็นน้ำโค้กขอรับ ก็ยังดีกว่าไม่ได้กิน” วิญญาณของผมตอบด้วยความศรัทธาในตัวเธอ เพราะมันอิ่มท้องจริงๆ เหมือนที่เธอบอก  



เข้าชม : 662
 
 
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย  จังหวัดขอนแก่น
174 หมู่ 17 ถนนดรุณสำราญ ตำบลในเมือง  อำเภอเมือง  จังหวัดขอนแก่น  โทรศัพท์ 0-4322-4973  โทรสาร  0-4322-5242 
E-Mail :
red_devils2521@hotmail.com, red.devils2521@gmail.com
Powered by MAXSITE 1.10   Modify by   สำนักงาน กศน.จังหวัดขอนแก่น   Version 2.05