[x] ปิดหน้าต่างนี้
 
 

 

ฟื้นขึ้นมาเขาหาว่าผมบ้า

                พอนึกได้และลำดับเหตุการณ์ได้ดังนี้ จึงถามภรรยาผมว่าแล้วน้องไก่อยู่ไหน ภรรยาและญาติพี่น้องตลอดจนเพื่อนที่ไปเยี่ยมผมมองดูตากัน แล้วโกหกผมว่า เธอนอนพักรักษาตัวอยู่อีกโรงพยาบาลหนึ่ง

                แล้วกล้องถ่ายรูปผมและเงินหละ” ถึงแม้จะพูดไม่ชัดแต่ก็พอฟังได้ว่า ผมถามหาสิ่งของที่ผมนำติดตัวไปวันนั้น จำได้ว่ามีกล้องถ่ายรูป ราคาหนึ่งหมื่นสี่พันบาท เพราะผมชอบถ่ายรูปเป็นชีวิตจิตใจ ผมจึงนำกล้องติดตัวไปตลอดเวลา ตอนน้ำท่วมหนองกองแก้วอำเภอชนบท ภาพทิวทัศน์มีต้นตาลคู่อยู่กลางหนองน้ำ มีคนพายเรือมุ่งไปทางด้านขวา และตะวันกำลังจะลับขอบฟ้าสีแดงสุกใสดูสวยงามยิ่งนัก ที่หลายท่านเห็นวางขาย เป็นภาพ ส.ค.ส. ในเทศกาลปีใหม่ก็เป็นฝีมือของผม แต่ผมไม่ได้พิมพ์จำหน่ายหรอก มีคนก๊อปปี้ออกขาย (ผมยังเก็บรักษาฟิล์มไว้เป็นอย่างดี)

                ตำรวจ สถานีตำรวจกิ่งอำเภอบ้านแฮด เก็บเอาไว้” ภรรยาผมบอก

                แล้วกระเป๋าตังค์หละ” ผมถามภรรยาอีก เพราะเกิดอุบัติเหตุแต่ละครั้ง ทรัพย์สมบัติมีค่าเหล่านี้มักสูญหายไปกับฝีมือของพลเมืองดีที่ประสงค์ร้าย แต่ผมโชคดีที่ทรัพย์สมบัติเหล่านี้ตำรวจนำส่งคืนครบทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นวิทยุมือถือ กล้องถ่ายรูป เงินสดเกือบแปดพันบาท จะมีหายไปบ้างก็เป็นพระและเหรียญรูปเหมือนเกจิอาจารย์ต่าง ๆ ที่ผมเก็บไว้ในรถ บริเวณกระจังหน้ารถ เช่น เหรียญหลวงพ่อคูณ หลวงปู่แหวน หลวงพ่อผาง พระรอด พระกริ่ง พระสมเด็จ โดนพลเมืองดีกวาดไปเรียบ

                อุบัติเหตุครั้งนี้ทำให้สมองซีกซ้ายผมกระทบกระเทือนมาก สมองบวม เส้นเลือดฝอยในสมองมีเลือดซึมเล็กน้อย หมอทำซีทีสแกน (CT.SCAN) คือเอ๊กซเรย์สมองแบบพิเศษ และตัดสินใจไม่ผ่าตัด ใช้การรักษาด้วยความเย็น คือ น้ำแข็งพอกบริเวณศีรษะไว้ตลอดเวลา จนฟื้นและบอกญาติผมว่า ไม่ให้ผมได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจ เพราะสมองยังไม่ปกติ เวลากลางวันจะเป็นเวลานอนของผม ตอนกลางคืนจะเป็นเวลาตื่น นอนไม่หลับเลย กลับกันกับคนปกติ ทำให้เป็นอัมพาตซีกขวาทั้งหมด ตาเหล่หลับลงไม่สนิท ปากเบี้ยว ดูน่าสมเพชเวทนาสังขารของตนจริงๆ ผมเริ่มนึกเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่มันเกิดขึ้น เหตุการณ์เฉพาะหน้าที่เป็นอยู่ในขณะนี้ และที่จะเกิดขึ้นในอนาคตแล้ว น้ำตามันไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาล ค่าซ่อมรถยนต์ ค่าเสียหายกับการรถไฟ ค่าทำศพที่ญาติเขาจะเรียกร้อง ผมต้องตกเป็นผู้ต้องหาขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นเสียชีวิต ต้องถูกดำเนินคดี ต้องถูกตำรวจเรียกไปสอบสวนและส่งไปยังศาล คิดแบบนี้แล้วรู้สึกปวดที่ศีรษะจี๊ดขึ้นมาทันที หมดต้องสั่งฉีดยาให้หลับอีก ภรรยาและญาติพี่น้องก็มาปลอบใจว่า ไม่มีอะไรหรอกใจดีไว้ ตอนนี้ผมช่วยเหลือตนเองไม่ได้เลย หมอเขาถอดสายสวนปัสสาวะออกแล้ว ปล่อยให้ปัสสาวะเอง และกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ ต้องปัสสาวะรดที่นอนเหมือนทารก เป็นภาระกับพยาบาลทั้งหลาย

                พอผมนอนไม่หลับในตอนกลางคืน ภรรยาและญาติพี่น้องจึงชวนคุยอย่างเอาอกเอาใจ ชวนคุยเรื่องต่าง ๆ จนญาติพี่น้องหลับไป แต่ผมก็นอนไม่หลับอยู่ดี ภรรยาผมอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง ผมจึงเรียกเธอแล้วเล่าว่า

               

                ฉันไปเห็นเมืองสวรรค์ เมืองนรกมา เมืองสวรรค์น่าอยู่มาก ผู้คนสวยงาม กลิ่นหอมตลบอบอวน” ผมพยายามเล่าให้ภรรยาผมฟัง ถึงแม้ว่าจะพูดไม่ค่อยชัดแต่เธอก็พยายามเงี่ยหูฟัง และเอาหูมาใกล้ๆปากของผม

                หา ว่าอย่างไรนะ สวรรค์อยู่ไหน” ภรรยาถามผมอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง

                ฉันเป็นเห็นสวรรค์ เห็นนรก เห็นยมบาล สิ่งที่เขาห้ามพูด ฉันจะพูด เธอช่วยจดไว้ให้ฉันหน่อย” ผมพยายามพูดแต่ภรรยาผมฟังไม่เข้าใจ เพราะตอนนี้ผมจำที่เขาบอกไม่ให้พูดให้คนอื่นฟังได้พอลาง ๆ ภรรยาผมฟังออกแต่คำว่าสวรรค์ นรก ยมบาล ซักถามผมเป็นการใหญ่ว่า อะไรนะ อะไรนะ อยู่นั่นหละ

                ยมบาลสั่งให้ฉันบวช อายุ 74 ปี หรือ 47 ปีนี่แหละ จะมารับอีก

                ญาติพี่น้องหลายคน มาล้อมเตียงผมและพยายามฟังแต่ไม่เข้าใจประโยคทั้งหมด

                ฟังได้แต่คำว่า นรก สวรรค์ ยมบาลสั่งให้บวชสงสัยจะเป็นบ้า เป็นโรคประสาทหละ

                แม่ผมซึ่งไม่เชื่อเรื่องนี้เลย นรก สวรรค์อยู่ที่ไหน ลูกไม่เคยพูดแบบนี้เลย พอถูกรถไฟชน เป็นแบบนี้ไปได้ แล้วแม่ผมไปบอกหมอมาเช็คประสาท ตามความเห็นของท่านและญาติพี่น้องหลายคน ผมเพี้ยนไปแล้ว

                เป็นอย่างไร สวรรค์ นรก เล่าให้ฟังซิ เป็นอย่างไรยมบาล เป็นตัวอย่างไร

                หมอคนหนึ่งตรงมาตรวจร่างกาย เมื่อคุณแม่ผมไปบอก ผมรู้ว่าหมอเขาเรียนมาทางวิทยาศาสตร์เช่นเดียวกับผม เล่าไปหมอก็จะว่าผมเพี้ยนอีกคน เพราะคนที่เรียนมาด้านนี้ เขาจะไม่เชื่อเรื่องแบบนี้ เมื่อผมไม่เล่า เขาจึงตรวจทางสมองอีกครั้งหนึ่ง แล้วบอกว่าผมมีอาการตกใจนิดหน่อย แล้วก็ฝังเข็มบริเวณท้ายทอยให้ผมหลับสบายๆ การบริการแบบพิเศษจากหมอแต่ละครั้ง ผมทราบดีว่ามันหมายถึงต้องใช้เงินเพราะเป็นโรงพยาบาลเอกชน ผมจึงนึ่งเสียไม่พูดเรื่องนี้ให้คนฟังอีก เพราะพูดไปก็ฟังไม่ชัด เพราะอุปกรณ์ต่างๆ มันกระจุกอยู่ในลำคอ มีถอดออกเพียงสายสวนปัสสาวะเท่านั้น



เข้าชม : 750
 
 
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย  จังหวัดขอนแก่น
174 หมู่ 17 ถนนดรุณสำราญ ตำบลในเมือง  อำเภอเมือง  จังหวัดขอนแก่น  โทรศัพท์ 0-4322-4973  โทรสาร  0-4322-5242 
E-Mail :
red_devils2521@hotmail.com, red.devils2521@gmail.com
Powered by MAXSITE 1.10   Modify by   สำนักงาน กศน.จังหวัดขอนแก่น   Version 2.05