[x] ปิดหน้าต่างนี้
 
 

 

มีอาการแทรกซ้อนต้องเข้าไอซียูอีกรอบ

                ผมออกจากห้องฉุกเฉินหรือห้องไอซียู มาอยู่ห้องปกติได้ 2 วัน มองเห็นญาติมิตรเพื่อนฝูงไปเยี่ยม อย่างล้นหลาม ผมต้องกราบขอบพระคุณอย่างยิ่ง คนจะเห็นน้ำใจกันก็ในตอนที่คับขันนี่แหละ ไม่ว่าเพื่อนในวงการสาธารณสุข กลุ่มนักวิชาการ จากสำนักงานสาธารณสุขขอนแก่น จากโรงพยาบาลบ้านไผ่ สำนักงานสาธรณสุขอำเภอบ้านไผ่ โรงพยาบาลชนบท และเพื่อนข้าราชการอื่น ๆ ตลอดจนพี่น้องชาวกิ่งอำเภอโนนศิลา จนพยาบาลที่เฝ้าไข้ถามว่า พี่เขาทำงานอะไร จึงมีญาติมาเยี่ยมมากมาย ที่มาเยี่ยมส่วนมากอยากดูว่าบาดแผลสาหัสขนาดไหน ถูกรถไฟชนน่าจะเป็นแผลเหวอะหวะ นี่ขนาดเท่าหนามข่วน ไม่มีบาดแผลเลย แต่สมองกระทบกระเทือนมาก พอฟื้นขึ้นมาบาดแผลหายเกือบหมดแล้ว เพราะสลบไปตั้ง 6 – 7 วัน แต่มีอาการแทรกซ้อนคือ ปอดบวมหรือที่หมอเรียกว่า นิวโมเนีย มีอาการไอและหายใจหอบ เพราะติดเชื้อภายในห้องของโรงพยาบาลนั่นเอง อาจติดจากญาติที่ไปเยี่ยมเป็นจำนวนมากก็ได้ นี่คือข้อเสียของโรงพยาบาลเอกชนที่เอาใจญาติคนไข้จนลืมนึกถึงการติดเชื้อของผู้ป่วยที่นอนรักษาอยู่บนเตียง ผมต้องกลับเข้าไปในห้องไอซียูเป็นรอบที่สอง หมอเขาฉีดยาเข้าทางสายน้ำเกลือทุก 4 ชั่วโมง เป็นยาฆ่าเชื้อที่แรงมาก รถไฟชนบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย ได้รับความทุกข์ทรมานที่พอทนได้ แต่อาการแทรกซ้อนจากปอดบวมนี่สิ มันทรมานเหลือเกิน ตอนที่พยาบาลเขามาทำซัคชั่น (ดูดเอาเสมหะ เสลดออก) มันปวดร้าวในช่องคอใจจะขาดให้ได้ ซัคชั่นวันละ 3-4 ครั้ง จนอาการดีขึ้น

                ญาติผมขอหมอ ให้ผมออกไปอยู่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เพราะเห็นว่าอาการปลอดภัยแล้ว นอนอยู่ห้องคนไข้รวมเพราะไม่มีห้องพิเศษว่างเลย ผมยังช่วยตัวเองไม่ได้ เขาไม่ให้ญาติเฝ้าเวลากลางคืน ต้องกดกริ่งที่หัวเตียงเรียกพยาบาลมาช่วยเหลือ ผมนอนอยู่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ 3 คืน เลยขอมานอนพักรักษาต่อที่โรงพยาบาลบ้านไผ่ ที่คิดว่าใกล้บ้าน ญาติมิตรไปเยี่ยมได้สะดวก นอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลบ้านไผ่ 13 วัน รู้สึกอึดอัดมาก อยากลุกเดินไปไหนมาไหนก็ทำไม่ได้ เพราะเป็นอัมพาตครึ่งซีกคือซีกขวา ตอนนี้สายยางต่างๆที่หมอเขาสอดใส่เข้าไป ถูกถอดออกหมด คงเหลือไว้แต่สายสำหรับให้อาหารเหลว ผมจึงให้คนพยุงลงจากเตียงนั่งรถเข็น เพราะอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆตลอดเวลา เกิดอาการเครียดมาก อยากจะพูดก็พูดไม่ชัด คนฟังไม่เข้าใจ ที่สำคัญคือลิ้นกระดกไม่สัมพันธ์กับที่สมองสั่ง สมองสั่งว่าให้พูดว่าอย่างนี้ แต่ลิ้นไม่ทำตามที่สมองสั่ง ภรรยาผมถามหมอที่โรงพยาบาลเอกชนว่าผมจะเดินได้ตามปกติหรือไม่ แขนขาข้างขวาจะใช้งานได้เหมือนเดิมหรือไม่ หมอเขาบอกว่าได้ แต่ต้องใช้เวลา ซึ่งไม่รู้ว่าจะนานขนาดไหน ผมออกจากโรงพยาบาลมาพักฟื้นที่บ้าน ท่ามกลางมรสุมชีวิตที่รุมเร้าเข้ามาสารพัด



เข้าชม : 669
 
 
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย  จังหวัดขอนแก่น
174 หมู่ 17 ถนนดรุณสำราญ ตำบลในเมือง  อำเภอเมือง  จังหวัดขอนแก่น  โทรศัพท์ 0-4322-4973  โทรสาร  0-4322-5242 
E-Mail :
red_devils2521@hotmail.com, red.devils2521@gmail.com
Powered by MAXSITE 1.10   Modify by   สำนักงาน กศน.จังหวัดขอนแก่น   Version 2.05